Fizykochemia Powierzchni

Fizykochemia powierzchni jest dziedziną nauki zajmującą się strukturą oraz fizycznymi i chemicznymi właściwościami powierzchni materiałów i międzywierzchni. Struktura i właściwości powierzchni różnią się znacząco od struktury i właściwości części litej materiału, głównie z uwagi na inną niż w części litej koordynacją atomów na powierzchni. Powierzchnia definiuje wiele właściwości materiałów, szczególnie tych związanych z oddziaływaniem materiału z innymi materiałami – czy to stałymi (np. tarcie), ciekłymi (zwilżanie) czy gazowymi (właściwości katalityczne i sensoryczne). Powierzchnia może być również obiektem modyfikacji i funkcjonalizacji mających na celu nadanie jej oczekiwanych właściwości lub wykorzystania jako podłoża dla wzrostu cząstek lub warstw. W przypadku osadzania na powierzchni materiału innego materiału, kluczową rolę odgrywa międzywierzchnia, czyli powierzchnia styku dwóch materiałów.

Nanomateriały charakteryzują się dużym stosunkiem powierzchni do części litej, dlatego badania dotyczące powierzchni odgrywają w ich przypadku kluczową rolę.

Metody badań powierzchni i ich oddziaływania z materiałami można ogólnie podzielić na:
  • Mikroskopie (np. SEM, TEM, AFM, STM, mikroskopia optyczna)
  • Dyfrakcje (np. XRD, XRR, LEED)
  • Spektroskopie (np. XPS, EDS, spektroskopia Ramana, FTIR)
 

Kontakt | Baza kontaktów | RSS | Login
© 2017 CENTRUM NANOBIOMEDYCZNE UAM | ul. Umultowska 85, PL61614 Poznań, Poland | tel.+48 61 829 67 04.

Developed by drupalninja.pl